| 1 Taksih menga kori, dhateng sarga, kori ning nugraha. Mila mangga, nulya denambaha, sampun ta semaya. Saiba tapidung ira, lamun kuneban kori swarga Umarek a! umarek a! 2 Sestu begja kawula sadaya, nadyan tiyang doso; sampun dangu sami dipun antya dening Rama swarga. Pramila sami dipun kebat lumebet korining sih rahmat 3 Adhuh Gusti. sestu sih Paduka ngeramken tya kula Nadyan kula tiyang ingkan nistha, pinaringan swarga. Mung wit sihing Allah Rama, kori swarga taksih binuka. |
| KPJ 418 | KPJ 420 |