| 1 Wonten ing bujana swarga tahsih langkung panggenan. Angger tyang dosa mratobat, mesthi nggih sinuruhan. Gusti ngutus pra abdinya ngundangken ing sajagad dhateng sawarnining jalma kang ngrumaosi cacad. " Rungokna! Neng swarga, isih luwih panggonan. Wong dosa, mareka! Sira kang sinuruhan." 2 Mila swawi kanca, kula samnya marek mring Gusti, kang tan nampik tiyang dosa kang melik dados suci. Sinten rumaos klepatan wah kawratan ing dosa, nilingna Injiling Allah kang ngumandhan asora. " Rungokna! Neng swarga isih luwih panggonan. Wong dosa, mareka! Sira kang sinuruhan." |
| KPJ 313 | KPJ 315 |